Terug naar Ontario is toch een beetje thuiskomen

9 september 2016 - Smiths Falls, Canada

Het was een zwoele nacht, to keep it mightly. We hadden een kleinere kamer. Als de kamer klein is, is het bed dat natuurlijk automatisch ook. Het was bepaald geen nacht om eens lekker tegen elkaar aan te kruipen.
Canada heeft het al de hele zomer erg warm en droog. Uit sommige reacties hier op de sociale media kun je goed merken dat ze er wel klaar mee zijn. "Let's get into the Fall".
Van ons zou het hier nu ook onmiddellijk herfst mogen worden, want dan zouden we nog een graantje mee kunnen pikken van de Indian Summer waarbij de bomen zo mooi verkleuren. Op onze tocht van zuidwest naar noordoost zagen we wel zo hier en daar een boom die groen inleverde voor roodbruin, maar het zijn nog uitzonderingen. Van voorgaande reizen weten we hoe mooi het kan zijn.
Terugkomend op de nacht: we hebben de airco maar de hele nacht door laten blazen, al gaf dat ook wel wat bijwerkingen. Ik stond nl. op met een fikse verkoudheid. Nu wil ik daar niet direct de airco van de B & B de schuld van geven, wellicht dat de A/C van de auto er ook debet aan is. Ook Margo werd er door aangestoken, maar we zijn er gelukkig niet ziek van.
Na een douche aan tafel gegaan voor het ontbijt: gebakken ei, toast, ham, kaas, pastei.......weer voldoende om goed op pad te kunnen.
We hadden vandaag nogal wat kilometers te overbruggen om van Montreal in Smiths Falls te komen. Op een relaxte manier zijn we op pad gegaan. Margo zit voortdurend breiend naast me. Ze maakt een sjaal die ze wil gaan dragen tijdens de Pink Ribbon Walk op 2 oktober in Westerbork. Ze wil daar met een groep vrouwen uit Hoogeveen aan mee gaan doen. Er is een extra reden om terug te keren in Peterborough, want de voorraad wol ligt daar ook......
Bij het ontbijt viel de koffie niet mee, trouwens bij de meeste B & B's niet, dus maar betrekkelijk snel een stop gemaakt bij Tim Hortons. Voor Margo ook een mooie gelegenheid om de reisblog eens even bij te lezen.
Na een ruime pauze toch maar weer verder. We reden een pikzwarte lucht tegemoet en ja hoor: vandaag was het feest in Canada en viel er flink wat regen. Een grote wens van mens, dier en plant overhere.
Voor ons was het hier de eerste regendag van onze vakantie, maar toen we aankwamen in Smiths Falls brak al snel het zonnetje weer door en werd het alsnog bijzonder warm.
Gisteravond ontdekten we op internet dat er in Smiths Falls een bijzondere yarnshop zit, dus daar maar op aan gestuurd. Inchecken in de B & B kon later wel. Margo heeft inderdaad genoten en kwam glunderend de winkel weer uit met verlichte breinaalden zodat ze ook in het donker door kan werken. Nog afgeprijsd ook, dus wat wil een Nederlandse vrouw nog meer, haha.
Onderweg hadden Andy en Heather mij getipt dat de liftlocks in Smiths Falls awesome zijn, dus ik ben terwijl Margo ondergedompeld was in wol wat sightseeing gaan doen langs de waterkant. Prachtige foto's gemaakt.
Dit is trouwens ook in Nederland onze methode: Margo doet onderzoek in het winkelcentrum en ik in het gebied daarbuiten. Wanneer de maag begint te knorren weten we elkaar altijd weer te vinden en sluiten we samen de dag weer af.
Aan het einde van de middag zijn we op zoek gegaan naar ons overnachtingsadres. We zijn te gast bij een kunstenaar die een prachtige woning heeft aan het meer. Echt een plaatje, zoals die woning met backyard hier langs het meer ligt. Uitzonderlijk! Ik zit nu te bloggen op het terras bij het zwembad, awesome!!
Straks de nacht in. Stiekem hoop ik morgen te vroeg wakker te worden, want ik zou graag de zonsopgang willen zien aan het meer. Ik ga er de wekker niet voor zetten, maar wie weet.....
Tja, morgen is het alweer vrijdag en gaan we op weg naar Peterborough. De week van travels is omgevlogen. Hele mooie week, maar ook fijn om morgen weer bij te kletsen met Hennie en Peter.

Bedenk me nu, dat de titel van dit verhaal niet terugkomt in het verhaal zelf. Ik had het nog wel eens lastig met al die aanwijzingen in het Frans in Quebec en dus voelde ik me direct weer thuis in Ontario met de borden in de Engelse taal. Heb ik me dat nu verbeeld of is het echt zo: doet Ontario het in twee talen terwijl Quebec alleen aanwijzigingen in het Frans geeft?

Foto’s

4 Reacties

  1. Henny:
    9 september 2016
    Haha...het meest opvallendste detail van dit verslag zijn de verlichte breinaalden van Margo
  2. Hennie Tiesma:
    9 september 2016
    Yes, Harry ... we, in Ontario, cater to the French with our bilingual signage, while they do not give us the same courtesy.
    Hope you saw the sunrise! It's a perfect summer's day out there!
    See you for supper!
  3. Margo en Harry Huisjes:
    9 september 2016
    I suppose, when a country is two "languesed", they should deal with it both sides. Now we are in Merrickville, we drive back to Smiths Falls to see the Falls, we make a stop in Perth and then we're heading out for Peterborough. Maybe, we will be late for supper....Will you punishment us, or is there still a dark Cold beer for me???
  4. Hennie Tiesma:
    12 september 2016
    For you, Harry ... there is always a dark, cold beer!