Hoe lang kun je een geheim bewaren........?????

Na een heerlijke nacht doorgeslapen te hebben, een teken dat er geen sprake meer is van een jetlag, begon de dag weer met een heerlijk ontbijt. Ondertussen weer allerlei wetenswaardigheden uitgewisseld met Hennie en Peter. Heerlijke gesprekken die we grotendeels in het Engels kunnen voeren. Soms even op zoek naar een Engelse term, maar dan is het handig dat we ook in de moeders taal dat elkaar duidelijk kunnen maken.
Na het ontbijt de koffer gesloten voor onze trip naar Kemptville, maar voor ons vertrek waren er nog twee verrassende bezoeken:
Eerst kwam Ellie's dochter Erin haar beide kinderen Kaleb en Carly brengen. Zij zouden de dag doorbrengen bij Hennie en Peter terwijl hun moeder aan het werk ging. Erin was nog maar net vertrokken of Ellie en Warren kwamen ons bezoeken. Daar hadden we niet meer op gerekend, maar voor hun bezoek stelden we ons vertrek graag uit!
Uiteindelijk vertrokken we rond 12.00 uur alsnog richting Kemptville. Best een spannende dag, want vandaag zou onze geheime missie uitkomen voor Joseph (J.J.), de bruidegom van morgen.
Nadat hij en zijn toekomstige bruid Dana ons uitnodigden voor hun trouwfeest, hadden we vrij snel besloten om te gaan. Het bruidspaar hebben we echter lange tijd in onzekerheid gelaten over onze komst. Uiteindelijk was het zo, dat iedereen op de hoogte was ( dus ook Dana), behalve J.J. Dat is zo gebleven tot vanavond.
Na een lekkere ontspannen rit door de country van Ontario, we vermeden de grote snelwegen om maar zoveel mogelijk van de natuur van dit prachtige land te kunnen genieten, overbrugden we de afstand Peterborough-Kemptville.
Het was een prachtige rit, maar het woord "ontspannen" gold niet voor iedere kilometer....
Margo was onderweg aan het breien geslagen met een sjaal die ze maakt voor de Pinkwandeltocht in Oktober. In dat werk gebruikt ze ook een haaknaald en die viel haar op een bepaald moment tussen de stoel. Tijdens een stop gingen we op zoek tussen stoel en bekleding en stootte ik, terwijl ik via de achterbank onder de stoel keek, mijn hoofd aan een onderdeel van de stoel. Behalve pijn, voelde ik ook meteen dat mijn voorhoofd flink bloedde.
Geen haaknaald terug, maar wel een bloedend hoofd en een bezorgde vrouw. Gelukkig deden mijn bloedlichaampjes goed hun werk want het stolsysteem was perfect. Toen Margo daarna ook nog haar haaknaald terug toverde bleek eens te meer: vaak komt alles weer op zijn pootjes terecht.
We kwamen aan bij ons overnachtingsadres aan Abbott Road en verwachtten daar Andy en Heather. Heather had dat adres keurig voor ons geregeld, maar uiteindelijk bleek dat ze er zelf niet terecht konden. Het is dit weekend Labourday en dan wordt er veel verhuurd. Dus zitten Andy en Heather elders en hebben wij ons eigen adres aan Abbott Road: een geweldige plek dankzij Andy en Heather. Ze beschouwden het als hun bedankje, dat wij de reis voor J.J. en Dana hadden gemaakt.
Veel te gek natuurlijk en dus hebben wij ze vanavond mee uit eten genomen.
Na het eten zijn we eerst op zoek gegaan naar Dana en na de begroeting met haar zijn we op zoek gegaan naar J.J. die in het veld een soort van vrijgezellenavond had met vrienden.
Nu kwam dus het moment daar, dat alles uit zou komen en alle leugentjes om bestwil zouden uitkomen.
We hadden niet durven vermoeden, dat de verrassing zo groot was. Toen hij ons in het donker, nabij het kampvuur in de gaten kreeg, liet hij zijn biertje vallen en ging geheel uit zijn dak.
Dit was meer dan we hadden verwacht, hij was diep ontroerd en liet dat meer dan duidelijk blijken.
Met een biertje in de hand hebben we het rond het kampvuur nog heel gezellig gemaakt.
Rond een uur of tien brachten Andy en Heather ons terug naar "huis" en gaan we ons nu opmaken voor de nacht naar de party van morgen.
Het was een geweldige dag met alweer veel belevenissen!!